رویای عشق در زندگی

رویای عشــــق

بعضي از افراد چه خانم و يا آقا هستند که مدام در فکر و روياي يک عشق بزرگ به سر مي برند ، اين رويا به چه ترتيب است!  
بسياري از افراد هستند گه در زمينه ي شغلي ، خانوادگي خود سعادتمند هستند فقط براي اينکه همسر خود را انتخاب کنند دچار ترديد مي شوند و روياي يک عشق بزرگ را در سر مي پرورانند ، زيرا فکر مي کنند اگر با شخص ديگري وارد صحبت شوند و به کسي پيش نهاد ازدواج دهند با او خوشبخت و سعادتمند نخواهند شد به همين علت منتظر يک عشق بزرگ هستند تا اين شخص فرا برسد .
آنها بر اين تصور هستند فقط در صورتي خوشبخت مي شوند که با عشق ازدواج کنند ، اين نياز و تفکر را در خود به وجود مي آورند ، از ديدگاه روان شناسي تفکر اين افراد بدين ترتيب مي باشد

1-- همه ي افراد به عشق و علاقه ي ديگري نسبت به خودشان براي ادامه زندگي احتياج دارند اما اين موضوع هيچ گاه به صورت صد در صد مطرح نيست . بسياري از افراد وجود دارند که با شادي ، اشتياق کامل به زندگي حود ادامه مي دهند بدون اينکه حتي به علاقه ديکري نسبت به خودشان کوچکترين اهميتي بدهند .

2-- هنگامي که فردي داراي چنين شخصيتي با شرايط گفته شده در بالا باشد ، او به صورت ناخودآگاه افرادي که به او نزديک مي شوند را از خود مي رنجاند و باعث دور شدن و کناره گيري دوستانش مي شود ، علت اين کار در اين امر است که او مدام در پي پيدا کردن شخصي است که در رويا هاي خود به دنبالش مي گردد ، و به هر مکان يا مجلسي که مي رود به دنبال عشق گمشده خود مي گردد ، با صحبت هايي که انجام مي دهد اطرافيانش را از خود فراري مي دهد .
 
3-- يک نکته جالب را براي تان شرح مي دهيم،  روان شناسان معتقد هستند ، عشقي که بعد از ازدواج کردن افراد با يکديگر بوجود مي آيد بسيار عاقلانه تر است ، به همين دليل تداوم بيشتري نيز دارد . اکثر افرادي که بعد از ازدواج ، عشق و علاقه بينشان به وجود مي آيد بسيار خوشبخت تر از افرادي هستند که با يک زمينه و آشنايي قبلي يا يکديگر ازدواج مي کنند زيرا اکثر ازدواج هايي که با آشنايي قبلي انجام مي گيرد اغلب به دليل احساسات عاشقانه اي است که بين دو طرفين به وجود مي آيد ، اين احساسات بعد از گذشت مدتي و با شروع زندگي مشترک پايان مي پذيرد چون احساس انسان ها در شرايط سخت جواب گوي آنها نخواهد بود ، فقط عقل و منطق است که حاکم مي شود ، به همين دليل اکثر اين ازدواج ها متاسفانه به طلاق مي انجامند .
 
 4-- يک موضوع را هميشه به خاطر داشته باشيد که هيج وقت در هيچ زماني تمام افراد چه خانم چه آقا کامل نيستند ، هر کسي کم يا زياد عيب هايي را دارد و به خاطر اين موارد نبايد مدعي شويد که من منتطر مي مانم تا روزي شاهزاده روياهاي من ، عشق حقيقي من ظاهر شود ، هيچ گاه منتظر چنين روز خيالي نباشيد .
 
در آخر پيش نهاد مي کنيم که هرگز منتظر و در روياي يک عشق بزرگ به سر نبريد زيرا ممکن است چنين روزي در زندگي و تقدير شما وجود نداشته باشد پس زندگي خود را بر پايه احتمالات و شايده ها بنا نسازيد ، واقع بين باشيد ، به آينده اي در زمان حال بينديشيد . اگر عشقي را که انتظار مي کشيد نصيب شما نشده است در عوض و در مقابل آن خداوند نعمت هاي خيلي بهتري را به شما ارزاني داشته است ، به اين نعمت هاي فکر کنيد و قدر اين نعمت هاي خداوند را بدانيد

منم آن عاشق عشقت که جز این کار ندارم

که بر آنکس که نه عاشق ، به جز انکار ندارم

دل غــیر تو نجـــــویم ،سوی غـیر تو نپویم

گل هر باغ نبــویم ،ســـــرهـــر خـــــار ندارم

چو توی چشم و زبانم، دو نبینم، دو نخوانم

جز یکی جان که توئی آن، به کس اقرار ندارم

نخورم غم، نخورم غم، ز ریاضت نزنم دم

رُخ چـــــون زر بنگــــر، گر زر بسیار ندارم

پی هر خایف و ایمن ، کنمی شــرح ولیکن

زسـخـــــن  گفـتن باطــن ، دل گفتـــــار ندارم

تو که بی داغ جنونی، خبری گوی که چونی

که من از چون و چــگونه ، دگر آثــــار ندارم

سال ۱۳۸۸ را به تمام دوستان خوبم یک سال سر شار از نشاط و خوشحالی آرزو

میکنم امید که در بهار نو همیشه بهاری بوده و در تمام امور زندگی موفق و پیروز باشید

زنده گی برفیست درحال آب شدن

یاد فراق میکنم سینه کباب میشود

گرقــــلم بیان کند شرح جـــدائیت را

یاد وصــال میکنــم دیده پــرآب میشود

وازقطرات اشک من نامه خـــراب میشود

غلط است این که گویند که به دل ره است دل را

دل مــن زغصه خـــون شد دل او خبرندارد

به نسیم صبح گفتـــم که به گــوش او رساند

من وشمع جان گـــدازیم اوبه مانظـــرندارد

گربه تو افتادم نظر چهره به چهره روبه رو

شرح دهم غم تورا نکته به نکته مــوبه مـــو

میرود از فراق تو خــــون دل ازدودیــده ام

مهـــر و وفـــا

محــوی لقای دلبرفـــــــرزانه ام هنوز

ازمن حذرمکن که چه مستانه ام هنوز

خــــــــال لبش ستـاره بخت امیـد مـن

وزچشم پرخــــمارتو دیــوانه ام هنوز

آندم که تــــر کنم لـبم از می زدست تو

زان جرعه شراب دمی مستانه ام هنوز

درچشم پرفسون تو راز ها نهفته است

درقیـد آن دو زلف سیاه تـــــو ام هنوز

آندم زفقــــــیری که دلش برده ای بناز

در جستجوی مهــر تو فرزانه ام هنوز

                                               « فـقــــیری »

عـشق مـــــــن :

ترا به بلند ترین مرتبه هامی شمارم

واز تمـــام عـشق ها دست مـی کشم

و تنـها به عشـــق تـو پایبند خـــواهم ماند

از عشق تو در قلبم آشیانه ای خواهم ساخت

جریان قیام امام حسین (ع) بارقه امیدی برای حرکت اصلاح گری در تاریخ اسلام است و در روند تحولات و حوادثی که بعد از قرن اول یا بعد از صدر اسلام ، کــل محتوای شکل گیری جریانات در امت اسلام ، آبستن آن میباشد.

اگر قیام حضرت امام حسین (ع) نمی بود واقعیت انحراف در تاریخ اسلام نهادینه می شد و این یک اعتراض بموقع و با شهامت بود که از شخصیت حضــــــــــرت امام حسین (ع) فقط ساخته بود.

گر چه بسیار مشکل است که در باره شخصیت امام حسین (ع) چیزی بگویم ، لازم می دانیم که چند کلمه ای را در باره این شخصیت متبرک صحبت نمایم.

حضرت امام حسین (ع) با حرکتی که از مدینه آغاز می کند تا کربلا ، تاریخ رقم زده می شود و نهضتی بنیاد گذاشته می شود که آن نهضت که اکنون 1387 است، هنوز پر رنگ تر در جوامع اسلامی و غیر اسلامی تجلیل می گردد.

وقتی از حضرت امام حسین (ع) یاد می کنیم و مفهوم متبارز ساختن آزادی خواهی اش و تسلیم ناپزیری اش در مقابل قوت هایی که نه به طور مشروع بر مسند قدرت نشسته بود و ما باید از این پیام درس احقاق حقوق را بیاموزیم و همیشه در جهت تامین عدالت مبارزه نمایم.

ما در آستانه عاشورا قرار داریم، یعنی دهم محرم. قسمی که همه میدانند عاشورا را از کلمه عربی « دهم » گرفته شده و روز عاشورا همیشه دوستان مطرح میکنند و سر زبان های انسان ها است وفکر میکنند روز عاشورا تنها از روزقیام حضرت امام حسین (ع) آغاز شده و بر پا شده است، حالانکه وقتی فضایل روز عاشورا را ما برسی کنیم، میبینیم که روز عاشورا و فضیلت عاشورا قبل از اسلام و از زمان آدم (ع) بوده است.

خداوند (ج) ابوالبشرحضرت آدم (ع) را دراین روز به وجود آورده و به جنت داخل نمودو در این روز توبه حضرت ادم (ع) پذیرفته شده است.

دراین روز حضرت نوح (ع) از موج قهر خداوند (ج) نجات یافته است.

حضرت ابراهیم (ع) از آتش نمرود و نمرودیان نجات داده شده است.

حضرت موسی (ع) از چنگال فرعون و فرعونیان نجات بخشیده شده است.

حضرت عیسی (ع) به آسمان ها عروج کرده است.

و در اول محرم هجرت  حضرت رسول اکرم (ص) . و شهادت خانواده رسول الله (ص) و ظلم و تعدی بر فرزندان رسول ا... (ص) در روز دهم محرم و بر پا شدن قیامت در این روز.

حوادث بسیاری در همین ماه و همین روز به وقوع پیوسته است. امام حسین (ع) در همین روز بود که به خاطر برپا کردن یک نظام عدل و انصاف و با شعار « هیهات من الضله » از مدینه به سوی کربلا رهسپار شد. با این که مردم کوفه ، بی وفایی کردند، نامه های که به آن حضرت فرستاده بودند در ابتدا در آن نامه های خود وفای به عهد نشان ندادند. مسلم ابن عقیل را شهید کردند و امام حسین (ع) آمد در برابر حکومت ظالم آن وقت با شعار من فقط برای امر به معروف و نهی از منکر اقدام به این حرکت کردم و اگر دین جدم با خون من به پا نمیشود، پس ای شمشیر ها ، بشتابید و مرا دریابید ......

بناءً امام حسین (ع) با این حرکت خود برای جهانیان یاد میدهد که در برابر ظلم و تعدی از هیچ جیزی نهراسید چون جان و زندگی دنیا در مقابل دین هیچ ارزشی ندارد.

خلاصه این که روز عاشورا روز مبارکی است ،  روزی است که باید مسلمانان تنها به این فکر نباشند که حضرت امام حسین (ع) شهید شده اند، ما در عزای امام حسین (ع) کاری بکنیم که روح آن حضرت از ما ناراضی شود. ما هر وقت در سر زمین خود امر به معروف و نهی از منکر را پیاده کردیم ،ما هر وقت فساد را از جامعه خود دور کردیم ، ما هر وقت در مقابل مفسدین ایستادگی کردیم، ما روح امام حسین (ع) را شاد کردیم .

امام حسین (ع) زمانی از ما شاد میگردد که ما هدفش را مشخص کنیم و بدانیم که حضرت امام حسین (ص) چه فرمود.

 * * * * * *

                                                    « شمس تبریزی »

تو میروی و من ترا نگاه میکنم تعجب نکن که چرا گریه نمیکنم.

بی تو یک عمر فرصت دارم برای گریستن اما همین یک لحظه

باقیست برای تماشای تو ......

چه سود !

چه سود گر بگویمت که شب تا سحر نخفته ام.

ویا اگر دمی بخواب رفته ام ترا بخواب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که بی تو با خیال تو به می پناه برده ام.

و نقش آن دو چشم قصه گو بجام پر شراب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که دوریت چو شعله های تند تب-

 به خرمن وجود من شراره های درد میزند.

ومن درون آن زبانه ها بنای این دل رمیده را زبند خراب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که بی تو کیستم و چیستم که بحر پر خروش

 من توئی و ساحل صبورو بی فغان منم.

ومن میان موجهای سرکش تمام هستی وجود خویش را چویک حباب دیده ام.

چه سود گر بگویمت که بیتو هر قطره چوشمع آب میشوم و اشک های من به دامن شب سیاه میچکد.

و من میان قطره های چون بلور آن محبت ترا چو نقش سرد آرزو به روی آب دیده ام.

رویای سرشک

کردی زغمت خاک سیه بر سرم آخر

رفتی ز چه رو از برم ای دلبرم آخر

مانند گدایان سر راه تو نشستم

رحمی ز وفا ای بت سیمین برم آخر

درپای سرشکم شده توفانی هجران

جانا خبرت است ز چشم ترم آخر

گفتی کشمت دل مگر با خنجری بی داد

زود آی که من کشته آن خنجرم آخر

فقیری چه کند از غم هجران تو ای یار

شاید عاشقی درد سره